Dezynfekcja wody

Celem dezynfekcji wody jest zniszczenie żywych i przetrwalnikowych form organizmów patogennych oraz zapobieżenie ich wtórnemu rozwojowi w sieci wodociągowej. Mikroorganizmy obecne w wodzie zostają częściowo usunięte razem z zawiesinami w procesach sedymentacji i filtracji. Całkowite usunięcie mikroorganizmów wymaga specjalnych środków, stosowanych w metodach fizycznych chemicznych.

Do metod fizycznych dezynfekcji wody zalicza się: gotowanie, pasteryzację, naświetlanie promieniami ultrafioletowymi, zastosowanie ultradźwięków lub promieniowania gamma, ultrafiltrację. Gotowanie i pasteryzacja to najprostsze metody dezynfekcji wody. Mogą one znależć zastosowanie jedynie w gospodarstwach domowych oraz w niektórych rodzajach przemysłu spożywczego. Metody te nie są stosowane w praktyce wodociągowej.

Promienie ultrafioletowe skutecznie niszczą mikroorganizmy. Źródłem promieniowania UVlampy rtęciowe wysokociśnieniowe lub kwarcowe lampy argonowe niskociśnieniowe. Dezynfekcja z wykorzystaniem promieniowania UV jest metodą wymagającą znacznych nakładów finansowych na inwestycję oraz eksploatację i powinna być uzupełniona końcowym chlorowaniem. Stosuje się ją do małych ilościach wody całkowicie klarownej, gdyż obecność zawiesin powoduje rozpraszanie promieni i zmniejsza skuteczność dezynfekcji.

Chemiczne metody dezynfekcji polegają na wprowadzaniu do wody substancji, które niszczą bakterie. Skuteczne działanie środków chemicznych zależy od ich rodzaju i ilości, składu fizyko-chemicznego wody, czasu kontaktu środka chemicznego wodą, ilości i rodzaju mikroorganizmów w wodzie i od temperatury wody. Większość metod chemicznych sprowadza się do stosowania środków silnie utleniających takich jak chlor, podchloryn sodu, dwutlenek chloru, chloraminy, ozon, brom, i jod.

Najbardziej rozpowszechnioną metodą i najtańszą metodą dezynfekcji wody jest chlorowanie. Wodę najczęściej chloruje się, stosując chlor gazowy - dodawany do dezynfekowanej wody w postaci wody chlorowej, która jest przygotowywana i dawkowana z chloratorów.

Ozon dzięki swoim cechom silnie utleniającym jest bardzo często stosowany jako czynnik dezynfekujący wodę w momencie gdy zawodzi chlorowanie z powody tworzenia chlorowych pochodnych związków organicznych lub związków nadających wodzie smak i zapach. Jedną z wad ozonu jest jego mała trwałość,a więc niebezpieczeństwo wtórnego rozwoju bakterii w sieci wodociągowej. Zaleca się więc,aby woda po ozonowaniu powinna być chlorowana.