Odwrócona osmoza

Odwrócona osmoza wykorzystuje membrany, które są częściowo przepuszczalne do zatrzymania zanieczyszczeń. Odwrócona osmoza ( z ang. Reverse Osmosis) korzysta z procesu który jest wykorzystywany w komórkach bakteryjnych ( przepływ przez błonę półprzepuszczalną roztworu o mniejszym stężeniu do roztworu o większym stężeniu). Technologia ta została skopiowana i odwrócona po przez wykorzystanie dodatkowo ciśnienia. Pozwala to na otrzymanie wysoko oczyszczonej wody zbliżonej do czystego roztworu H2O. Najczęstszym parametrem wykorzystywanym w przypadku definiowania pracy RO jest przewodność określana w jednostka mS/cm2. Woda wodociągowa w Polsce ma przewodność w okolicach 400-700 mS/cm2 natomiast woda po RO ma przewodność na poziomie 5-10 mS/cm2. Przemysłowe odwrócone osmozy projektuje się indywidualnie i są one najczęściej ostatnim elementem układanki technologicznej. Woda przed jej dostarczeniem na membrany powinna być już wysoko uzdatniona, pozbawiona m.in. żelaza, manganu, twardości węglanowej, krzemionki. Związki te mogą powodować tzw. fouling membran proces prowadzący do degradacji membran i zmniejszania ich wydajnośći. Możliwe jest częściowe odwrócenie tego zjawiska przez zastosowanie odpowiedniego czyszczania chemicznego wykonanego przez profesjonalną firmę.